Overlast van bedwantsen?

       
kruipend-binnen_58e

Bedwants in het algemeen

  
De bedwants, die vaak ten onrechte met de naam ''wandluis'' werden betiteld, komen over de gehele wereld voor. Het zijn in gebouwen levende parasieten van warmbloedige dieren, die zich meestal voeden met het bloed van de mens. Indien bedwantsen in grote aantallen in een ruimte (bv. slaapkamer) aanwezig zijn, dan bespeurt men een karakteristieke geur.   

Het uiterlijk van de bedwants

  
De volwassen bedwants heeft een sterk afgeplat, ovaalvormig bijna rond lichaam. De voorvleugels zijn slechts in aanleg aanwezig en de achtervleugels ontbreken. De wijfjes zijn 4,5 - 8,5 mm lang, de mannetjes zijn gemiddeld iets kleiner. Bedwantsen zijn roodbruin van kleur; als ze kort tevoren een bloedmaaltijd hebben genomen is de kleur donkerrood en is het achterlijf gezwollen.   

De ontwikkeling en leefwijze van de bedwants

  
Overdag verbergen bedwantsen zich onder losliggende vloerkleedjes, in alle mogelijke spleten en kieren in wanden, vensterbanken, meubels, bedden, matrassen, achter loszittend behang, in gordijnen, in schakelaars en stopcontacten, schoenen en kledingstukken, echter voornamelijk in de omgeving van het hoofdeinde van een bed. De eieren van de bedwantsen worden met een in water oplosbaar secreet in kieren van meubels, bedstellen, wanden, kledingstukken, etc. gekleefd. Bij kamertemperatuur komen de eitjes na 15 - 22 dagen uit; na ca. 1, 5 maand zijn de bedwantsen volwassen. Behalve op mensen parasiteren ze ook op warmbloedige huis- en laboratoriumdieren, evenals op vogels. Bij 15 - 18°C kunnen de dieren meer dan 6 maanden zonder voedsel. Als bedwantsen hongerig worden kunnen bedwantsen relatief grote afstanden afleggen op zoek naar gastheren. Bij een temperatuur beneden 15°C gaan bedwantsen in de ''winterslaap'', waarbij zij langdurig vorsttemperaturen kunnen overleven. Een hittebehandeling bij temperaturen hoger dan 45°C gedurende een half uur doodt alle stadia van deze wantsen.   

De bestrijding van de bedwants

  
Bedwantsen verspreiden zich naar aangrenzende woningen via scheuren en naden in muren of via doorvoeropeningen van leidingen. De verspreiding vindt echter ook in belangrijke mate plaats via bagage, transport van gebruikt meubilair en gebruik van sloophout uit gebouwen waarin bedwantsen aanwezig zijn. Bij de bestrijding zal men met deze aspecten terdege rekening moeten houden. Uit de leefwijze volgt, dat als er met de inventaris uit de te behandelen woning, alsmede kleding, beddengoed etc. niet zeer zorgvuldig wordt gehandeld, bedwantsen gemakkelijk verspreid kunnen worden. Na het constateren van bedwantsen dient men deze goederen dan ook niet uit de woning of uit de te behandelen ruimten te verplaatsen, voordat een bestrijding heeft plaatsgevonden. Contact van bestrijdingsmiddelen met o.a. speelgoed moet worden voorkomen. Kinderspeelgoed moet voorafgaand aan de bestrijding worden opgeruimd. Bij behandeling van de kasten kan speelgoed in plastic zakken worden verpakt. Eerst dient vastgesteld te worden in hoeverre verspreiding van bedwantsen naar aangrenzende woningen heeft plaatsgevonden. Alle spleten en kieren van bedden, wanden en vloeren, alsmede beddengoed en matras, die zich bevinden in ruimten waar bedwantsen worden aangetroffen, moeten worden behandeld. Onze medewerkers adviseren u graag naar de mogelijkheden om bedwantsen te bestrijden.